Doornaert & Van der Leest


Medio 2015 onstond dit voor Vlaams-Nederlandse begrippen unieke schrijversduo. Niet enkel uniek, omdat ze werken volgens een neoliterair schrijfproces, doch vooral ook door hun bijzondere schrijfstijl.

Doornaert & Van der Leest
‘Ik, Frederic Brandnetel’ is in 2016 de eerste, gezamenlijke, literaire roman van het neoliteraire schrijversduo Doornaert & Van der Leest. De fictieve biografie maakt tevens deel uit van een trilogie genaamd ‘De schaduw van Jakkaru’. Nadat het duo, bestaande uit Mark Doornaert, Turnhout 1971 & Rolf van der Leest, Nederland 1967 in augustus van 2015 op de valreep het, inmiddels door een vakjury gelauwerde, verhaal ‘Meatlove’ schreef, was de drang verder te schrijven aan Frederic Brandnetels leven haast ziekelijk dwingend te noemen en ontstond een vergaande ode aan het woord en lierzang aan de Vlaams-Nederlandse literatuur.

Zonder elkander ooit in levende lijve te hebben ontmoet besloot dit bijzondere tweetal op zoek te gaan naar het ware karakter achter hun hoofdpersoon Frederic Brandnetel. Het ‘neoliteraire schrijfproces’ waar beide auteurs naar verwijzen kenmerkt zich door het ongebreideld en verregaand combineren van twee unieke stijlen die haast blindelings versmelten tot woorden en zinnen in het gezamenlijke document.

Neoliterair
Steevast werkend in ‘Google Docs’ schrijven zij gelijk twee elkander overschilderende caravaggisten en stuwen zo hun gezamenlijke bundeling van karakters naar ongekende hoogte. Meteen vanaf het allereerste moment dat ze samen ‘de digitale pen ter hand namen’ gebeurde er iets exceptioneels. Twee stijlen begonnen aan elkander te schuren en vermengden zich als verf op een palet tot wat nu is: Doornaert & Van der Leest! Over en weer tonen de auteurs daarbij geen enkel meelij.

‘Juist door met tweeën te schrijven en constant tot op microniveau te debatteren beleef je andere inzichten en ontstaan er steeds weer onduidelijkheden die later rechtgezet worden. We schrijven niet elk aparte hoofdstukken of grote delen ervan, maar onderwerpen iedere zin aan een wederzijdse controle en passen ongebreideld woorden en delen van zinnen aan waardoor een unieke, eigen stijl van overschrijven ontstaat. Het ego van de auteur moet daarbij onverkort wijken voor een onvergelijkbaar en uniek schrijfproces; uiteraard moeten niet enkel de zinnen vloeiend zijn, maar ook het verhaal. Regelmatig hebben wij dan ook een ander verhaallijn in het hoofd, maar door samen te werken en urenlange gesprekken te voeren in Messenger, ontstaat er een buitenissige vorm van consensus.’

Het creëren van een roman op deze manier is een uniek proces dat tijdens en ook na het schrijven heeft geleid tot urenlange virtuele conversaties via Messenger en daardoor bijna een sociaal en therapeutisch proces werd. Iets wat toch rechtlijnig staat tegenover de eenzaamheid waarin een schrijver overwegend zijn schrijfproces voltooit.

Ik, Frederic Brandnetel is dan ook veel meer dan een psychologische thriller geworden. Het bevat literaire volzinnen, filosofische beschouwingen, psychologische levenslessen en humoristische kwinkslagen die uiteindelijk leiden naar een bijzonder plot dat de lezer wellicht verbijsterd achterlaat.

Rolf van der Leest bracht solo al twee boeken uit en Mark Doornaert schreef talloze verhalen en een 1000 pagina’s tellend oeuvreverslag over alle personages die voorkomen in het werk van Herman Brusselmans.

Bron: Uitgeverij Aspekt, Soesterberg Nederland

 

Knipsel D en VDL

 


© Tekst en opmaak Rolf van der Leest

Advertenties