Impossibilium nulla obligatio est

Haka

Niemand is gehouden tot het onmogelijke! Een in het oude Rome, de oorsprong van het huidige, dode Latijn, vaak gebezigde uitspraak. Toch leidde het vertrouwen in het eigen kunnen en dat van de gemeenschap tijdens het lange bestaan van het Romeinse rijk tot vele baanbrekende inventies en legde ontegenzeggelijk een brede basis voor onze huidige levensfilosofieën. Misschien juist wel omdat er geen grenzen werden gesteld aan dat wat ieder individu als hoogst haalbaar achtte. Differentie in haalbaarheid en mogelijkheden. Eendracht was daarbij een sleutel voor (collectief)succes.

Vertaald naar het Nederlands leven deze reeks woorden echter meer dan ooit tevoren. In deze spreuk huizen zowel de eeuwenoude kracht als het hedendaagse besef dat werkelijk alles maakbaar en te verfijnen is, maar men niet verder hoeft te gaan dan van een persoon in een specifieke levensfase kan worden verwacht. Of het nu gaat om het doorontwikkelen van oude Romeinse vindingen zoals beton, rioolsystemen of zoetwatervoorzieningen bij middel van aangeboren of getraind talent, dan wel het besef dat we met onze geestelijke gaven in staat zijn tot het bouwen van juist dat huis dat onze zielen verbindt en versterkt, doch altijd met inachtneming van individuele grenzen.

Geloof in elke denkbare vorm speelt daarbij een onmiskenbare rol. Fiducie in eigen kunnen, geloof in hogere kracht of het vertrouwen in de lange reeks van genetische kenmerken welke zijn voortgebracht door voorvaderen en vervlochten liggen in de dubbele helix die onze chromosomen verbindt. Juist in die verankering van eeuwenoude, familiare erfelijkheid ligt een onzichtbaar agentium voor wilskracht van het individu. Een bijzondere bron om grenzen te verkennen en nog een stapje verder te gaan.

Tal van volkeren kennen dit principe van het aanroepen van de kracht van overleden voorvaderen. De meest bekende en in het oog springende is misschien wel de Haka die de Kiwi’s gezamenlijk opvoeren bij het aangaan van een strijd. Een ceremoniële dans die evenzogoed wordt gebruikt bij momenten van geluk of rouw. Het principe blijft in alle gevallen gelijk: Bundel je krachten door te geloven in oorsprong en de daaruit voorkomende talenten en gaven, en bereik zo hetgeen je wellicht eerder nog voor onmogelijk hield. Grenzen zijn er immers om te verleggen.

© Rolf van der Leest

Advertenties

3 thoughts on “Impossibilium nulla obligatio est

  1. Pingback: nannonblog

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s