Verjaardag

Verjaardag

EENZAAMHEID had een donkere, velours deken over de afgelopen kerstdagen gedrapeerd en daarmee het licht zonder enige vorm van respect verdreven. Weemoed won het van hoop, terwijl begeerte het veld moest ruimen voor onthouding. De eerste zeven dagen van december waren als een wig geweest. Boers drukte de tweede week zich in deze nauw gevormde keep, waarop de overgebleven dagen voor kerst, als een soort van zwaarwegende emotionele aanloop naar het einde, een dichotomie veroorzaakte. Het begin van december zorgde niet alleen voor een fysieke splitsing in twee afzonderlijke delen, maar ook voor een volledig, geestelijke spagaat. Deze kerst worstelde ik, gesepareerd van haar, met de algehele scheiding van mijn ratio en logica, van zinvolheid en betekenis van het leven.

In tegenstelling tot andere jaren besloot ik de boom als een soort van uitgeprocedeerde asielzoeker, al op de ochtend van deze 27ste december uit huis te zetten. Het groene kreng was de verpersonificatie van die twee ellendige dagen en moest en zou eraan geloven. Nadat ik de laatste naalden had opgezogen, en genoot van een kop koffie, besefte ik dat de afzondering, het teruggeworpen worden op mezelf en de combinatie met de onbetoombare kracht van Kerstmis, mij toch hernieuwde motivatie had gebracht. Ik herschikte mijn vertrouwen in een goede afloop. Dat overwegende keek ik naar buiten en zag machteloos toe hoe the good old christmas tree op dat moment werd overreden. Ondanks dat leek alles ineens weer te lukken en voelde ik de innerlijke dynamiek weer opborrelen. Als een Nederlandse Meister Proper werkte ik me door de keet, deed de was, schikte een mooie, grote bos bloemen en schreef Jane een brief. Bewust bleef ik ver van de verfoeilijke hedendaagse vormen van communicatie en liet de sappen van mijn pen op het maagdelijke papier stromen. Alles wat ik voor haar voelde perste ik ongeremd en puur uit mijn lijf. Tijd en ruimte leken te ontbreken en poëtische lyriek voerde de algehele boventoon. Tranen vloeiden en landden als zilte vertegenwoordigers van emotie op het papier om daar de in mijn hart gewortelde gevoelens te bevochtigen en zo onze liefde kans te geven hernieuwd te groeien. Ik voelde me net weer een tiener. Gewapend met een meer dan toepasselijk en welgekozen sieraad stopte ik de brief stiekem in haar brievenbus. De dagen daarna kropen tergend langzaam voort. Ik doodde ze met schrijven, drinken, mijmeren en onaneren, hopende dat ze positief zou reageren op mijn vraag. Elk uur dat verstreek, ieder moment dat het einde van het jaar dichterbij kwam daalde het vertrouwen weer…

Zou ze mijn licht cryptische boodschap hebben begrepen? Wil ze überhaupt nog wel iets met mij? Kan Jane de stap maken om de woestenij van angst achter zich te laten en zich te schikken in lotsbestemmingen?
Deze en honderden andere vragen duwden mij dieper onder de evenwichtsstand, waarbij de hoge amplitude van de dag na kerst zorgde voor een even grote daling van mijn sinusoïde. In slechts acht dagen legde ik één volledige periode af en, de vrees haar nooit meer in mijn armen te kunnen houden, drukte mijn grafiek steeds dieper weg in het negatieve bereik. Nu leek ook oudejaarsdag mij een gelijksoortig kunstje te flikken als die verdoemde twee afgelopen kerstdagen. Om maar niet als een slang in mijn eigen staart te hoeven bijten zwierf ik doelloos door de stad, klampte ik me vast aan vluchtige sferen, danste ik hopeloos met ondefinieerbare mensenmassa’s en flirtte ik mistroostig met de kou. Later die middag kotste ik het jachtig geconsumeerde uit en zocht ijlings de warmte van mijn studio op. Alle hoop op hereniging vervloog, het bed omarmde me en de tijd zoog mij leeg.

Juist op dat desperatieve moment lanceert een hand een serie herkenbare salvo’s op mijn deur. Meteen herken ik het ritme van de beweging, de souplesse waarmee dit vlees haar komst aankondigt. Achter die deur kan niemand anders staan dan Jane. Spannend, klassiek, lief, gerijpt, grappig, stijlvol, slank, sexy en vooral ongelooflijk mooi. Een prinses zonder koninkrijk, een engel zonder vleugels, maar daarentegen een aardse vrouw in haar volle ornaat. Naakt en gebruind op haar mooist, doch met kleding net een wulps huppelende hinde in een aanlokkelijke zomervacht. Altijd gehakte voeten, immer versierde oren en nimmer vies van dans en vertier. Gehaast trek ik de deur uit het slot.

‘Oh mijn lieve schat,’ ik barst in tranen uit en open mijn armen gelijk god die zijn kinderen tot hem gebiedt.
‘Ik heb je brief ontvangen,’ rolt als zoete honing over haar lippen.
‘Je draagt mijn ketting. Hoe mooi siert het jouw ranke hals? Bij een ander zou het slechts een glimmertje zijn.’
‘Laat je me niet binnen?’ grapt ze en breekt het ijs.
Kussend vallen we door de deuropening en beginnen drijvend op verlangen, lust en liefde aan en vrije val. Ze is een paar jaar ouder, doch beschikt over maatje 36 en een meisjesachtige uitstraling. Elke seconde dat ik haar vasthoud is een geschenk en onderwerpt mijn roede zich aan het proces van rijping. Ze kust als een vis terwijl het de impact heeft van het schot van een boogschutter. Ze kleedt zich uit terwijl ik de lichten dim en twee glazen wijn op het nachtkastje posteer.
‘De tijd probeert stukken uit jou te bijten, maar lijkt geen tand in je te krijgen. Wat ben jij fabelachtig mooi,’ en ik zet me op het bed en plaats haar tussen mijn benen.
Ik pak haar rechterhand en laat haar een tweetal pirouettes draaien. Haar borsten tarten in de beweging de zwaartekracht en vallen terug in mijn handen. Ik kus ze en duw mijn platte hand tegen haar lippen.
‘Ik wil dat je bezit neemt van mijn lichaam, Rolf. Praat tegen me, leid me en maak van mijn drijfzand vaste ondergrond.’
‘Tegelijk met jouw lijf neem ik je angsten en zalf jouw binnenste met het levensvocht van mijn hoop en vertrouwen.’
‘Lief schrijvertje van me.’
Even later drijven we weg in een zweem van dampende lichamen en verhitte emoties. Jane als de bohème kunstenares van de uitgestelde climax. Nog nooit kostte het mij bij haar ook maar de geringste inspanning het orgasme urenlang uit te stellen. Hangend op de thermiek van het spel, laverend van positie naar positie en spelend met de harde wetten van de natuur, weten we onze limbische systemen te blokkeren. Diep in haar vind ik een moment rust terwijl ze bijt en likt. Opzwepend als het knallend ritme van duizend karwatsen werken we naar de ontlading. Jane pompt met héél haar lijf en holt haar rug. De vingers van haar rechterhand zetten een eindspurt in terwijl haar hoofd door het kussen rolt. Ik werp een blik op de klok en besluit de laatste vijftien seconden los te laten en er raast vanuit mijn hoofd een signaal door mijn rug.
‘Alles, nu, lossen, ik wil je schat… ’
‘Ik kom lieverd, ohhhh,’ en als teken van vergaande vorm van liefkozing kus ik haar.
Mijn zoen landt in het kussen terwijl buiten het vuurwerk losbarst.
‘Fuck!’

© Rolf van der Leest


De opdracht voor Thewa december was: Schrijf een verhaal over het eindejaarsfeest.

Thewa

Advertenties

6 thoughts on “Verjaardag

  1. Het begin is mooi en geeft goed het gevoel van duisternis van december weer. De laatste paar zinnen heb ik een paar keer teruggelezen, elke keer las ik er weer een ander einde in. (Hij is toch te vroeg klaargekomen, Jane is er eigenlijk helemaal niet, hij droomt het allemaal etc.) Ik weet niet of dat de bedoeling van je was, maar neemt niet weg dat ik dit stuk met plezier heb gelezen.

    Liked by 1 persoon

    1. Hoi luckymanbooks,

      Jij hebt het helemaal bij het rechte ‘eind’. Het verhaal is, zo bleek achteraf, geschreven in een automatisch schrift met vooruitziende blik! Jane heeft mij kort na het verhaal verlaten! Derhalve zal mijn kus dus ontegenzeggelijk in het kussen belanden…

      Groet, Rolf van der Leest

      PS Dank voor het compliment

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s