Lugdunum Batavorum (Katwijk)

Fotobron: zerohedge.com
Fotobron: zerohedge.com

We schrijven het jaar des Heeren 39 in het gebied van de Cananefaten. Een grote en gerespecteerde Germaanse stam die west van de Bataven aan de Neder-Germaanse Noordzeekust woont. Nadat in 33 n.Chr. de keizermoeder van Caligula, Vipsania Agrippina, op het eiland Pandateria is overleden aan de gevolgen van een hongerstaking na verbanning, bouwt keizer Caligula als vorm van eerbetoon aan zijn moeder een groot Romeins fort, genaamd Lugdunum Batavorum. De Cananefaten leven op dat moment aan diezelfde delta van de Rijn en zijn met zo’n dikke 6000 doorgewinterde, loyale infanteristen vertegenwoordigd in het Germaanse legioen, beter bekend als Provincia Exercitus Germaniae Inferioris. Op dat moment in het keizerlijke dagverblijf van Batavorum:

‘Drie dingen zijn mij inmiddels wel duidelijk geworden waarde Tacticus: de Cananefatische ruiters van het eskadron equitatus Cananefas zijn trouw aan Rome, hebben tien jaar geleden met groot succes de opstandige Friesche barbaren mee verslagen, maar ze stinken werkelijk waar als een oordeel. Deze ruiters weten ongeëvenaarde luchten te verspreiden. In vele opzichten is het ons gelukt hen te civiliseren, echter de gestandaardiseerde Romeinse militaire persoonlijke hygiëne is hen nog steeds volslagen vreemd.
‘Bij Jupiter beste Caesar, ik reed laatstleden nog kokhalzend in een groep van uw ruiters langs de kuststrook van Batavorum. Gelukkig draaide de wind naar aanlandig en ontnam deze mij het onbehaaglijke gevoel dat mijn ochtendmaal alras mijn lijf via de entree weer zou gaan verlaten,’ en keek alsof hij het nog kon ruiken.
‘Bespaar mij de details Tacticus, en luister naar mijn plan. Ik stel voor dat wij middels een vorm van natuurlijke selectie een aantal van hen uitverkiezen. Manschappen, subalterne en officieren door elkaar. Jij organiseert, als hun preafectus equitum, onderlinge spelen en de vierentwintig beste nodig ik vervolgens uit voor een feestavond. Wijn, eten, zang, dans en vrouwen in de fonkelnieuwe thermen van Lugdunum Batavorum.’
‘Meesterlijk plan Caesar, zij zullen ongetwijfeld de milities dwars door de gelederen heen besmetten met reinheid en dat kan hun fysieke gesteldheid en inzetbaarheid alleen maar positief beïnvloeden.’
‘Precies Tacticus, naast het feit dat zij een lesje zindelijkheid krijgen kunnen ze ook nog eens de spreekwoordelijke zinnen verzetten en ruiken aan onze Romeinse lust.’
‘De ruiters kennende zal dat uitdraaien op een wellustige orgie die zijn weerga niet kent, Caesar.’
‘Prima Tacticus, genoeg gepraat. Dat kan de feestvreugde alleen maar opzwepen, maar nu moet er garen op de klos komen, dus vort ermee. Volgende week is het feest ter ere van onze god Dionysos en dan wil ik dat dubbele dozijn ruiters erbij hebben.’
‘Avé, Caesar,’ en scheerde zich weg.

Er was bij de inrichting van de thermen op werkelijk niets bespaard of beknibbeld, maar ook bij het organiseren van het feest keek Caligula die bewuste dag nergens naar. Op de feestdag van Dionysos puilden de fruitschalen uit, sleepten de bedienden ongelimiteerde hoeveelheden wijn en spijzen uit alle windstreken aan en krioelde het er van de meest hitsige courtisanes. Een geur van hete lichamen, sekslustige geesten, gegrild vlees en etherische oliën vulde het luxueuze badhuis. Terwijl de muziek klonk kwamen de aanwezigen in razend tempo in de verwachte sfeer:

‘Heb jij het ooit zo zout gegeten, Sunna? Bij Thor wat is dit een geil feest,’ schreeuwde Baldr onderwijl dat een bediende met een karaf zijn wijnglas ruw bijschonk.
‘Lompe barbaar,’ en duwde de lange Galliër van hem weg.
‘Nee Baldr, dit gaat ook mijn stoutste dromen te boven. Ik ben achteraf meer dan blij dat ik Fulla zijn hersenpan heb gekraakt tijdens dat beslissende knotsgevecht. Je moet er toch niet aan denken dat we dit hadden moeten missen. Dood of de gladiolen,’ en liet ondertussen met graagte een blonde vrouw gulzig van een grote tros druiven eten.
‘Ik weet zeker dat hij om dit niet te missen hetzelfde bij jou had gedaan. Wie wil er nou niet in de keizerlijke thermen en zuipen, en kut vreten?’
‘Heren, lijkt het jullie geen strak plan om eens het badwater op te zoeken?’ sprak de donkerharige courtisane die onderwijl ferm de gemorste rode wijn van Baldr zijn hand en arm aflikte. Dan zullen wij jullie begeleiden en toegewijd wassen,’ sprak haar voluptueuze collega met een mond vol sappig druipend fruit.’
In haar vraag leek een grote mate van eigenbelang schuil te gaan.
‘Hoezo? Dat vet beschermt prima tegen de koude van onze canvastent,’ en lachte hoewel het lachen meer op het brullen van een leeuw leek.
‘Niet zo moeilijk doen Baldr, eerst even onze knotsen laten wassen en daarna flink invetten.’
Even later zaten de twee stevig gespierde Cananefatische ruiters, omringd door bloemblaadjes, welriekende geuren, stoom en lustig vrouwelijk vlees, in het warme thermenbad. Om hen heen speelden soortgelijke bacchanale taferelen van amusement en vertier zich af. Binnen de kortste keren gleden de slanke vrouwenhanden tussen de benen van de twee Germanen.
‘Oh, wat is dat laten wassen toch een goddelijke bezigheid. Dat heb ik te velde lang gemist,’ kreunde Sunna.
‘Hoe heet jij eigenlijk lekker ding en kneep de vrouw in haar billen?’
‘Frija, heer. Mijn naam is Frija en mijn wulpse blonde vriendin heet Volla.’
De twee dames waren tijdens de gang naar het bad van partner gewisseld en waar de donkerharige eerder nog aan Baldr’s hand likte zoog zij nu volleerd aan de roede van zijn maat.
‘Zo te zien is die van jou inmiddels al flink gewassen Sunne, of kluift ze nog wat achter die ranzige rand van je?’
‘Hou je smoelwerk, bij Wodan. Leidt haar niet zo af, ploert. Jij hoeft mij toch niet af te zuigen?’
‘Gelukkig niet, schei uit zeg,’ en trok zijn meisje van plezier behendig uit het water en nam haar op zijn schouder mee naar een aangrenzende ruimte.
Onderweg lagen overal mengelingen van vrouwen, Romeinen en ruitervolk aan elkaar te kluiven en te genieten van het keizerlijke geschenk.
‘Au,’ gilde Volla terwijl haar dunne blanke huid contact maakte met een bloedhete natuurstenen ligbank, waarna Baldr met een lepel een plets water tussen haar en de ligbank smeet.
‘Beter zo?’
‘Ja beter, en het liefst nog een paar scheppen.’
Met de emmer in de ene hand en de lepel in de andere hand liet Baldr zich bekoorlijk pijpen en koelde zo nu en dan het marmer wat af om haar maar aan de gang te houden. Gegrild vlees was er immers voldoende. Ondertussen waren Sunna en Frija ook in de rijkelijk betegelde ruimte aangekomen en terwijl Frija haar collega begon te helpen bij het fluiten van Baldr, likte Sunna wat grof over de lippen van de met haar benen gespreid liggende Volla.
‘Oh, klonk het nu in plaats van het eerdere au.’
‘Ik weet niet hoe het met jou zit maat, maar ik ben mijn eigen geknoeste hand en dat eindeloos trekken zo onderhand wel spuugzat. Laat jij je nog maar even lekker wassen, maar ik ga aan het invetproces beginnen,’ tilde de benen van de lichtekooi op en priemde zich met een weinig weerstand in haar.
In de ruimte vermengde zich ondertussen de wasem van het verdampende koelwater met de warme naar eucalyptus geurende lucht en zorgde voor een comfortabele, maar zweterige omgeving.
‘Jiihaa, … bij Odin! Wat is dit een geweldige rit,’ en sloeg daarbij de merrie op haar rechterbil.
Ondertussen draait Baldr Frija om en posteert daarbij haar boven het hoofd van de op het marmer liggende Volla. Deze staat vervolgens weer zo dat ze Sunne kan kussen en word ondertussen door de andere vrouw gelikt. Baldr bestijgt haar van achteren en zo verdwijnt het viertal in een pompende, stomende en orgastische beweging. Steeds moordender wordt het tempo, steeds verhitter worden de geesten en steeds natter de temeiers. Langzaam gaat het ademen over in grommen, geleidelijk zwellen de zwaarden aan en zachtjes beginnen de prostaten te pompen.
‘Bij Donar, ik ga komen,’ en even later spuit Sunna over haar buik.
‘Bij Wodan, lang leve de Romeinen,’ en lost tussen de benen van Frija door zijn kiem op het gezicht van Volla.
Op dat moment blazen zes herauten hun koperen kornetten en arriveert de keizer met bombastisch en theatraal vertoon in een met bladgoud belegde boot in het grote bassin van de Batavorumse thermen.
‘Lang leve Caesar, geef de Cananefatische ruiters wijn en vrouwen,’ brult Tacticus luidkeels.

© Rolf van der Leest


De opdracht voor Thewa was: Schrijf een verhaal waarin je een sauna beschrijft.

Thewa

Advertenties

4 thoughts on “Lugdunum Batavorum (Katwijk)

    1. Gewaardeerde collega, beste broeder VmetdeVork,

      Het heulen met de vijand en het deels onderwerpen aan diens grillen is een gegeven van alledag gebleken. Juist dan is het belangrijk om eigenwaarde te behouden en trots te zijn op je roots. Zaak om deze te laten overwinteren in de kilte van de onderdrukking en op termijn tot een immense kracht te laten ontvouwen. Onderwijl een beetje feesten om moed te houden is ook van alledag 😉

      Eeuwen later dansten deze ‘Hollanders’ dan ook fier en deels verenigd op de brandende puinhopen van de definitieve Romeinse ondergang. Oerkrachten zijn niet te temmen VmetdeVork, evenals eigenwaarde en trots!

      Ik wens u een genoeglijke afsluiting van een zonnig weekend en spreek mijn dank uit voor weer een kostelijk zaterdagmiddag moment in onze zo geliefde gasterij ‘De Kamer’.

      Broeder Rollo

      Like

    1. Dan kan ik u feliciteren vrouwe Antoinette,

      U beeldvorming is een schot in de spreekwoordelijke roos. Een badhuis van weleer, waarbij het lichaam en het er lustig van genieten nog centraal stond. Zelfs de Romeinse huizen noemde men toen al een ‘lusthof’. Wat een tijd moet dat zijn geweest …

      Groeten, Rolf van der Leest

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s