Dat nekt me

Rolf van der Leest

ONDER de ruige groene zeeden, die op het gezellige terras tussen zijn scherpe groene naalden door een zacht zomerbriesje toeliet, zat een oudere man te smullen van zijn ‘blaadje klein geluk’. Die zomerse ochtend had Rolf het kleine terras geveegd en in gereedheid gebracht voor ongetwijfeld weer een hele mooie dag. Het terras was weleens waar niet het perfecte zon terras, maar had iets veel mooiers. Het was, samen met het restaurant, een pleisterplaats voor mensen die hongerig waren naar ‘goed, gezellig en gastvrij genieten.’ Het in alles te herkennen en te proeven credo van Rolf.

Na een loodzware revalidatieperiode van bijna twee jaar was Rolf, langzaam maar zeker, teruggekomen tot een onwaarschijnlijk hoog fysiek niveau. Een level waarop hij weer kon presteren. Nagenoeg alles wat hij links in zijn lichaam had kunnen breken was gebroken. Maar hij wilde coûte que coûte weer deelnemen aan het arbeidsproces en ‘zelfvoorzienend’ zijn…

View original post 706 woorden meer

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s